El siguiente cartel muestra qué tipo de municiones son estas. El acceso a esta zona del APSL está restringido.

Comments

O seguinte é un vídeo de promoción dun operador de turismo local. Inclúe imaxes doutros puntos, pero a primeira parte está retratada a chegada de turistas a este ENP.

Estoutro vídeo mostra o que se pode ver desde a grúa que Smithsonia Tropical Research Institute ten colocada no corazón do espacio protexido.

E finalmente un desde o mesmo Forte San Lorenzo.

Todos eles son accesibles desde Youtube. 

Comments

Comments

La noticia dice así:

Comments

                He encontrado, a través del blog de guillermo9028 una referencia a los “Foodhunter”. Tan sólo por la traducción literal del nombre es posible darnos ya cuenta de la potencialidad de este tipo de viajero. No puedo evitarlo, pero si pienso en "foodhunters" automáticamente también pienso en El Bulli Taller. Pero en todo caso, hay otros ejemplos de lo que puede ser un "cazador de comidas" -aunque yo diría que son más "cazadores de sabores"-.

Este es un ejemplo colgado en Youtube. Está en alemán, pero sólo las imágenes nos ayudan a entender el concepto.En este caso están en La Kashemira, ¿pero podríamos ver "foodhunters" en Riós, por ejemplo?

              Pues bien, he pensado en profundizar y relacionarlo con “turismo gastronómico”, así que he hecho una busca rápida en Google y obtuve otras referencias no menos interesantes. Por ejemplo, en la página Revista Golf Costa Blanca es posible leer un artículo sobre las “Segundas Jornadas Gastronómicas de FoodHunter de Novelda”. Os copio el encabezado, pero os invito a visitarlo: “Tras el gran éxito de convocatoria a las primeras jornadas, el próximo martes 24 de septiembre la empresa de Novelda Food Hunter ,organiza por segundo año consecutivo sus Jornadas Gastronómicas. Lugar, Bodegas Viñedos Heretat de Cesilia, inmejorable”.

                Aprovecho para poner de manifiesto el primer relámpago de ideas asociadas que obtuve: en una revista de Golf hay un artículo sobre un evento organizado en un pequeño destino que asocia su imagen a turismo gastronómico con una figura tan novedosa como los “Foodhunter” en unas bodegas de vino. ¿Qué perfil de viajero se puede permitir el ser un viajero foodhunter? ¿En qué coincide con el perfil de turismo gastronómico? ¿En qué coincide con el turista Golf? ¿Por qué le puede interesar a un destino organizar unas jornadas destinadas a este perfil? Yo creo que es más que claro, transparente, ¿no?

              Aprovecho para colgar dos referencias de Youtube sobre el pueblo de Novelda. ¿A qué se asocia la imagen de este destino según estos ejemplos?.

                 Pero volviendo al tema y para ayudar a entender la importancia de esta asociación de ideas, quizás podamos tener en cuenta una noticia de Hosteltur: Paradores está potenciando su negocio gastronómico, ya que junto al de eventos, le aporta el 40% de sus ingresos. Sin embargo, no hay que olvidar que estamos en tiempos de crisis y las empresas se ponen manos a la obra para ahorrar lo máximo posible… a sus clientes. Ya no sólo vale la vieja máxima de “minimizar costes y maximizar beneficios”, si no que hay que pensar en “minimizar costes para ti y tus clientes y maximizar beneficios para tus clientes y para ti”. Y además, quizás sea conveniente hacerlo en este mismo orden de importancia.  Quizás por eso Ultramar Express Event Management adapta su oferta a los tiempos de crisis. El artículo, también en Hosteltur es claro. Pero vale la pena destacar en este bloag que la idea gira en torno a "la combinación de una serie de factores como la elección de un destino más próximo a la central de la empresa y menos solicitado, la sustitución del avión por el tren de alta velocidad, y la selección de un hotel donde se valora, especialmente, la distancia entre el establecimiento y la estación de tren para reducir costes de desplazamientos, o la disponibilidad de una amplia oferta de servicios necesarios para celebrar una reunión de empresa en el propio hotel que permite reducir el número de proveedores".

                En todo caso puede observarse un interés por nichos de mercado contrapuestos: o bien lujo o bien especial. Y sobre todo, recortando precio final. La amenaza de recorte presupuestario en los hogares y las empresas no es ya una amenaza, sino una realidad. En este contexto parece haber una ausencia del interés por los mercados medios o por el grueso amalgamado y surgir una concentración de la labor en nichos muy concretos.

                Quizás por ello podemos encontrar iniciativas como la de Vinos sin fronteras, una experiencia en torno al vino, la enología y el enoturismo, pero con fines sociales, benéficos. ¿Podemos pensar que esto es un ejemplo de turismo solidario? No cabe duda de que no sólo hay un viaje de por medio, sino que también se hace una promoción del destino –una vez más- y adicionalmente se pretende un fin solidario: "Vinos Sin Fronteras llegó a Sudáfrica, a la provincia de Cape town (Ciudad del Cabo) donde encontraron el sol con altas temperaturas. Para empezar, se dirigieron a la oficina del turismo de Cape town para recoger mapas y algunas informaciones. Tuvieron la buena suerte de ver un espacio dedicado solo al vino, y una persona especializada los recibió con mucho cariño y les dio a a catar los 4 vinos de la semana! Buena entrada! Animo a Geraldine and Nicolas!".  Según esta organización: “Prevemos recorrer las principales regiones vitícolas del mundo con el fin de recoger botellas de los mejores productores de los países visitados. A la vuelta, se organizarán unas subastas de estas botellas a favor de una asociación humanitaria”. Os invito a visitar su página. De ella obtuve esta foto de Sudáfrica: ¿os la imagináis así?

                Estamos en una etapa en la que la clave está en reinventarse, innovar, ahorrar, acercar los destinos al usuario final. Un ejemplo es esta otra noticia: “Fomentan la competitividad del turismo rural a través de las TIC” que también es accesible pinchando sobre ella directamente con el ratón. Parece claro asociar el turismo rural y el alojamiento a esquemas y aspecto tradicionales. Ahora bien, ¿hasta qué punto las nuevas tecnologías y la Web 2.0 pueden jugar un papel importante en este nuevo contexto?

                De esta forma quedan en este blog diferentes ideas recogidas en los últimos días sobre tendencias. Pero sobre todo, más que una reflexión quedan preguntas abiertas, por si os animáis a participar.

Comments

Comments

Chama a atención os comentarios que se poden ver na páxina:

Fixádevos nos comentarios que escribiron no Youtube. Chega a California!

Obtido de: http://www.youtube.com/watch?v=RLkYVvoHnNo 

Text Comments (3)

Show: all comments excellent (+10 or better) great (+5 or better) good (0 or better) average (-5 or better) poor (-10 or better) Help Change this to see only comments above a certain value.
Change the value of a comment by clicking on a thumb.

urano1984 (7 months ago) Show Hide

0

Marked as spam

Reply

Yes. It is very beautiful. I love nature's beauty.
I'm so sad because I remember that California was devastated by fire two years ago. Galicia was devastated by fire as well in 2006 and 2005. It's so sad.

I hope that we could save all that beauty forever and avoid environmental disasters like those!

urano1984 (7 months ago) Show Hide

0

Marked as spam

Reply

OMG! Is Mercedes Peón and Galician folk known in California? o_O This is amazing!
The Californian Central coast seems to be very savage. It reminds me the northern coast of Galicia.

Far Greetings from Galicia! Californians! lol

WarriorAngelPrincess (7 months ago) Show Hide

Marked as spam

Reply

Lol, Savage but beautiful!

But I LOVE Mercedes Peón! Plus, this song fits because it's about the sea.......

Far Greeting from California! lol

cgvclives (8 months ago) Show Hide

0

Marked as spam

Reply

Nice work! It's beautiful! I want this for Cypress!

WarriorAngelPrincess (8 months ago) Show Hide

Marked as spam

Reply

Really?! Thanks!

View all 3 comments

Comments

Venres, 18 de abril:

09:00 hs. Recepcións e entrega de documentación.

10:30 hs. Inauguración do curso. Acto presidido polo Vicerreitor do Campus de Ourense, Juan Francisco Gálvez e polo Alcalde do Concello de Foz. 

11:00 hs. Conferencia inaugural. “Os roteiros da natureza como produto turístico”. Relator: D. Rubén Camilo Lois, Dir. Xeral de Turismo 

12:30 hs. Pausa-café

13:00 hs. Visita á exposición “Terras do Miño, Deputación Provincial de Lugo”.

14:30 hs. Comida 

16:00 hs. Mesa redonda: “Turismo de natureza, os productos autóctonos na nosa gastronomía”. Participantes: D. Suso Blanco, (Os Bolouros); D. Juan Luis González Riveiro (Profesor do departamento de hostalería do IES Foz) e D. Jesús Vázquez (Responsable do restaurante La Cazuela)Moderador: J.A. Fraiz Brea (Universidade de Vigo) 

Sábado, 19 de abril:09:00 hs. Conferencia: “Compatibilidade entre turismo de natureza e turismo de Sol e Praia”.Relator: Dna. Noelia Araújo (Universidade de Vigo)

11:00 hs. Conferencia: “Conservación da natureza”.Relator: D. Xosé Benito Reza. Dir. Xeral de Conservación da Natureza.

13:00 hs. Conferencia: “Deportes de aventura e de contacto de natureza”Relator: D. Thomas Schmidt, Xerente de Ondabrava Turismo Activod e do Albergue De Pesoz.

14:30 hs. Comida

16:00 Visita didáctica no entorno do Río Ouro.Dna. Ana López Campoamor. Guía Turística.

Domingo, 20 de abril:

09:00 Visita á Casa Rural “Lugar do Sixto” (Cordido) 

11:00 Conferencia: “Situación actual do turismo de natureza: presente, pasado e futuro”.Relator: D. Xaime Cancio. Concelleiro de Turismo de Foz.

12:30 hs. Pausa-café 

13:00 Conclusións do curso. D. Xaime Cancio e D. José A. Fraiz Brea. 

14:00 Clausura e entrega de diplomas.  

Ver mapa más grande
href="http://maps.google.es/maps?f=q&hl=es&geocode=&q=Foz&ie=UTF8&ll=43.573489,-7.252436&spn=0.025872,0.052013&t=h&z=14&source=embed">Ver mapa más grande

Comments

            Pero máis que contalo, colgamos aquí os enlaces pertinentes, primeiro ao proxecto en sí: http://www.metarousanorte.com. Coido que o máis interesante e entrar directamente á direción do proxecto en sí:             http://www.metarousanorte.com/gl/oproxecto.asp

             Para aforrar algo de traballo, tamén se inclúe un enlace para o traballo orixinal no que se inspira o MET de Arousa Norte, o “biomapping” de Christian Nold.             http://www.biomapping.net/              Se topades algunhoutra información que vos pareza interesante, remitídea, por favor.  

Comments

http://www.youtube.com/user/XOANARCODAVELLA  e velaquí unha presentación sobre o monte da Curota.

Comments

    O artigo é do xornal La Voz de Galicia:

http://www.lavozdegalicia.es/barbanza/2007/07/29/0003_6019674.htm#

O colectivo Tahume forma parte da agrupación comarcal de municipios dende hai un mes

La Voz de Galicia – Barbanza | 27/7/2007 |

 grupo de baile de música tradicional Tahume incorporouse como membro de pleno dereito á mancomunidade de municipios Arousa Norte dende hai un mes, asevera Susana Pérez Sanmiguel, compoñente da agrupación cultural, que dende o pasado venres dedica os seus esforzos a ensinar e a divulgar a cultura a centos de turistas que deciden pasar as súas vacacións nos cámpings da comarca.«En total somos quince as persoas que nos ocupamos de fomentar o baile galego», asevera Susana Pérez. O traballo da agrupación é dobre. Por unha parte, Tahume ten que impartir clases de luns a venres nos centros de acampada concertados e, o venres pola noite, amenizar a festa gastronómica coas súas actuacións.Para Susana Pérez estas ideas son moi importantes, tanto para o grupo de baile como para fomentar a cultura entre a xente de fóra. «Para nós son clave este tipo de actividades, xa que supón un espaldarazo definitivo para Barbanza».Promoción

Pérez cree que o máis complicado e «fomentar estas activades culturais, como a Ruta do Mexillón, pero que coa publicidade axeitada, e a base de promocionarse, acaba entrando na retina do visitante. Tamén se xera un valor engadido que dá un toque diferente a esta comarca con respecto ao resto de Galicia», afirma esta integrante.

Comments

Nadie Sabrá

Buscando outras cousas, apareceu isto. Ten forza, non si?

Comments

            O éxito de Fitur é tal que case non se da camiñado. A xente que acude como visitante faino preparada para recoller a información, coas súas maletas con rodas, bolsos, mochilas, e con toda a intención de recoller toda a información que poidan para analizala posteriormente. Por iso, cando asistimos como profesionais non debemos esquecer que se trata dunha oportunidade non só especial por ter tal carácter, senón pola funcionalidade e as vantaxes que trae consigo.

            Neste senso, hai un comentario no blog sobre o esforzo que fan algúns para estar presentes en Fitur. Gustaríanos que ese comentario se ampliara e sen dúbida podía desembocar nun tema que podiamos ter nós mesmos en conta para estudialo no futuro desde un punto de vista máis científico. Unha mágoa que non haxa unha continuación dese comentario. Ao mellor Camilo leva toda a razón e podiamos falar extensamente sobre o que se pode ou non se pode facer para promover Ourense. Esta é unha invitación para que se amplíe ese comentario e que nos dea pé a poder tratar o tema máis detidamente.

            En canto a Fitur, nós optamos por separarnos, porque era totalmente impensábel camiñar en grupo. Ademais, era necesario repoñer forzas, compoñer a mente e liberar as luces da nocturna movida madrileña, que aínda alumeaban os contos retomados da noite anterior. Vamos, que algunh@ tiña que ir almorzar antes de botar a camiñar. E foi así como acometemos unha revisión do turismo dentro do estado español nunha xornada intensiva en Fitur.

            E a mediodía recibimento no stand de Ourense, co Inorde como anfitrión, selectos pratos locais para promover a nosa provincia e facer proselitismo entre os productores dunha determinada canle de televisión. Nós fomos testemuñas de pedra, pero é interesante ver como se escollen as mesturas de marketing desde o punto de vista institucional.

            E ás 15:30 horas despedida e peche para nós. Fitur continuaba unha data máis. Algúns aínda quedaron. Outros adiantaron a saída cara a terras do Sur. E dentro de dúas semanas, reencontro no POP de Ourense.

            O máis espectacular do día: a chegada á casa coa cantidade de bolsas que trouxemos.

            Bonito: unha vez máis América Latina, cun esforzo claro de transmitir danza, música, cultura en xeral.

            Sorpresa: mención especial para Venezuela, porque sabían chamar moi ben á xente. Fixeron un concerto no que máis que ver, a xente participaba. E cando estaba todo o mundo ao redor, rematou o concerto e conseguiron que unha importante cantidade de xente pasara polo seu stand.

            Servicio express: Gonzalo, exquisito no conducir, levounos de Madrid á casa como se nos teletransportaran. Sentímonos como se botara a camiñar en Madrid e non tivera parado ata Ourense.

            A frase do día: (herdada das candeas nocturnas) “No sabes lo que bien que lo voy a pasaaaaaar”. “Aquí aún quedan bolsas.... arranca, Dani, arranca”.

Comments

           Moito se camiña en FITUR. Decididamente é importante levar contigo unha maletiña de rodas.  Para aqueles que veñan o ano que ven, que o teñan en conta. Habémolo dicir de novo.

            Hoxe tiñamos o Workshop de Fitur, impulsado pola empresa Turijobs. En principio o comentario que temos é un sentir común e xeral: como vas facer unha entrevista de traballo se non podes incorporarte ata o vindeiro ano? Ben, aquí hai diverxencia de opinións, pero o que está claro é que para o segundo curso o workshop é imprescindíbel. Aqueles que pensen que non sirve de moito, que nos pida opinión. Sirve, malia que tan só sexa para aprender como enfrontar unha entrevista de traballo.

            Páxinas hai abondo nas que se describe pequenos trucos. Ou máis que nada consellos para asistir con certa tranquilidade. Pero facer unha ducia de entrevistas en tres horas é un adestramento moi interesante.

            Neste senso, para navegantes de futuros anos, que saibades que isto é como en botica, cada un colle o que quere.

            O proceso é o seguinte. A principios de xaneiro a páxina de Turijobs e a de Fitur anuncian a apertura de inscricións para o workshop. Aí estarán presentes os executivos de recursos humanos de máis de vinte empresas turísticas, malia que a meirande parte son hoteleiros. Pois ben, Turijobs fai unha recollida de candidatos e concértalle unha cita. En principio cobres un formulario na súa páxina web. E elixes 8 opcións de entrevistas entre as 25 solicitadas. Pois ben. Uns días máis tarde sóache o móbil. Tentas contestar, pero nunca o consegues. Esa mesma tarde chégache un mail dicindo que tras ter tentado comunicarse contigo e ante a imposibilidade de conseguilo, solicítanche que te poñas en contacto con eles o antes posíbel. E danche un teléfono 902. Alto, non marquedes aínda. Entrada na páxina de Turijobs. Buscade o ítem do Workshop. Tomade o voso tempo. Remataredes por encontrar un contacto para Skype. Os que non saibades o que o Skype, ídevos poñendo ao día. Chamade desde o voso ordenado ao ordenador de Elisabeth, quen vos fai a chamada que nunca chegades a tempo de contestar e envía os mails que vos informa da contrariedade de non vos poder contactar. E chamádea por Skype! Aforrades cartos e queda co voso nome fixo. A algún de nós recoñeceunos despois de 4 semanas só polo nome co detalle de que chamamos por Skype. E aforrades os cartos do 902, que xa está ben que deamos a gañar cartos nos 902.

            Pois ben, neste contacto telefónica confirman os datos e acordades unha hora de chegada. Digamos que fixades as citas para as doce do mediodía, por exemplo. Algúns de nós desmoralizouse ao descubrir que ás dez da mañá a cola chegaba ata a entrada de Fitur. Ben, foi coma a espuma, unha vez que comezou o programa a xente vai mudando de parecer e remata por se marchar. Polo tanto, os que se queiran anotar que non pidan a primeira hora. E nada máis, a agardar que chegue o día.

            O día D preséntaste no pavillón do Workshop. Na porta, Elisabeth, este ano, recíbevos. Pregunta se tedes concertada entrevista. Informádeslle de que si. Truco, aproveitade o tempo, presentádevos media hora antes e facede todas as entrevistas que poidades. En todo caso, como en botica, hai de todo.

            Ben, Elisabeth,  daravos un papel no que están todas as empresas que están presentes e remarcadas as que vós elixistes. Invítanvos a pasar e diversos asistentes levaranvos ás mesas nas que os entrevistadores das empresas agardan por vós. Hai moito movemento, así que non vos preocupedes demasiado. Isto é unha toma de contacto. Pero insistimos, páxinas hai con trucos e profesores nas facultades e ponentes nos másters que vos dean mellores consellos.

            E a facer entrevistas!

            En canto a Fitur, un día máis, cheo. E iso que nós participamos, grazas á coordinación do Máster coas institucións, de entradas profesionais. Insistimos, levade unha maletiña con rodas.

            Pola tarde estivemos no Palace. Comecemos polo máis importante: grazas Mercedes e grazas Peggy-Joan pola atenta explicación que nos brindastes e por se unhas cicerones tan detallistas.

            O Palace é, sinxelamente, un exquisito bo gusto constante. O luxo non é só superior, é fino, é cordial, é sincero, é garboso. Pero elegantemente equilibrado. A atmosfera invita a relaxarte a abrir a túa mente. É coma un escenario de película. É unha experiencia que cala, que te deixa sen palabras. Como moito, exclamacións polo baixo. E é real, é concreto. É fascinante. Atrápante.

            Na foto unha habitación que venden desde 750 €. Insistimos o luxo é real, con detalles moi modernos, sen que esteamos a dicir que o estilo de deseño sexa modernista, vangardista ou minimalista. Non, pero nótanse pequenos detalles que indican claramente a vocación de innovación. Isto sen dúbida é a influencia da marca Westin, estilo americano. 467 habitacións a 84% de ocupación media no ano 2007, 350 empregados fixos, complementados segundo a etapa do ano con contratos temporais ate chegar aos 460 empregados nalgunhas datas. Botade vos mesmos as contas.

            E despois da visita, un té no Salón da Cúpula, que como o seu nome indica esconde unha xoia de cristaleira. Hai que vela. E neste ambiente excelso, Fraiz portouse e invitounos non só á bebida, senón tamén a unhas gorentosa pastas e pasteliños. Tertulia. Relax. Grazas Fraiz polo detalle.

            E regreso ao hotel, porque a visita polos barrios, finalmente, suspendeuse. Pero non lle dedicamos máis liñas, porque o Palace compensou outros inconvenientes.

            Esta noite temos intención de visitar Madrid. Pero iso, iso é outro conto e queda no que neste blog non contamos. Inscribídevos no POP de Turismo de Ourense e ao mellor un día intercambiamos experiencias.

            Mañá temos unha visita especial a Fitur, porque xantaremos no stand cunha representación institucional ourensá. E pola tarde, rumbo á cidade das Burgas.

            A sorpresa: o Palace.

            Vimos a: Miguel de la Qualdra-Salcedo, Álvaro de Marichalar, Irene Villa. Non todos en Fitur, por certo.

            A nota: as entrevistas de traballo hai que preparalas.

            A reivindicación: o workshop para o segundo curso.

            A frase do día: “Sin tetas no hay corazón”. “Estoy espesa, son muchas entrevistas que hacemos”.

Comments

            Aos que coñecemos outros estadios pareceunos que está ben organizado, que o museo contén bastantes cousas interesantes e que non é demasiado grande. O Santiago Bernabeu, por exemplo, tiña un museo non demasiado interesantes, a excepción da sala de trofeos, obviamente, e tamén remataba na tenda. O Camp Nou, en cambio, ten un museo impresionante, extenso, ben organizado, unha sala de trofeos tamén impresionante, e a diferencia dos antes nomeados, non desembocaba na tenda –en catalá “botiga”-. Deste xeito poderíamos dicir que destes tres, o máis orientado cara a visita do público é o Barça, o que ten a sala de trofeos máis impresionante é o Madrid –moitas Copas de Europa e ligas xuntas- e o Atleti nunha boa liña. De tódolos xeitos, cómpre visitar e ver outros para seguir comparando.

            Pola tarde tocaba Hotel Ritz. Como abondaba o tempo baixamos no Prado e desde alí camiñamos ata o Parque de Retiro, onde aínda paseamos máis.  Resulta un luxo que nunha cidade coma Madrid, enorme, bulla en si, redundante movemento en acción, en constantes obras, con ritmo de millóns de habitantes, resulta un luxo, diciamos, que teñan un parque coma o do Retiro. De feito o que podes topar é moita xente tirada na herba a descansar, durmindo unha sesta nos bancos ou paseando nas barcas do lago.

            Por certo mozos do mundo mundial, cando queirades ligar cunha excursión de doce mozas e un alto calvo vestido de negro con pinta de cura, tedes que ser algo máis orixinais. E elixir ben o momento e o lugar, porque facelo desde unha barca para pedir lume, en fin, resultou cómico, que é un bo comezo, pero ridículo. Vamos, que se pode mellorar. E coidade que se vos entenda.

            Ben, feita este apuntamento, podemos seguir coa visita ao Ritz. Un hotel case centenario e de cinco estrelas. É impresionante. Un luxo ao alcance de moi poucos.  Descrito por eles mesmos coma “versallesco”. Ten moito de museo, conservándose detalles moi curiosos: as alfombras son verdadeiros tesouros. Sabedes que hai unha profesión que é alfombrista? Pois ben, no Ritz contan cun, que de vez en cando se axeonlla para reparar algún fío despendolado das alfombras. Máis tarde comentamos sobre as profesións máis raras do mundo. Hai unha profesión que se chama nariz. A ver se adiviñades que fai un nariz.

O Ritz, luxo case barroco, historia en si mesmo, promóvese a súa imaxe de hotel real. De feito, César Ritz avalou a construcción do hotel, coma o fixera co de París e o de Londres. Non pertence a compañía Ritz Carlton, senón a Orient Express (ten o 50% do accionariado, o outro 50% está en mans dunha sociedade de capitais). Ben, pois o que imos. As anécdotas son múltiples. Pero sobre todo quedámonos coa exclusividade case que o snobismo por non dicir outras cousas. Ata non hai moito tempo, se non se entraba con traxe non se podía ir a comer ao restaurante. De feito, ata non hai moito, dividían a súa clientela entre clientes Ritz e non Ritz. E aos non Ritz mandábanos con moita delicadeza ao Hotel Palace, xusto en fronte, cinco estrelas tamén.

Para nós resultou desbordante, esaxerado. Polo visto, maioritariamente somos máis minimalistas que “versallescos”.

Despois do Ritz, longo, moi longo paseo sen rumbo fixo. Consello para futuros navegantes POP. Se ides a algún sitio, tomade o tempo de elixir o que queredes ver. Nunha cidade tan grande corres o risco de camiñar e camiñar sen chegar a ningunha parte. Tamén é bo ter contactos que sirvan de cicerones. Finalmente, xunto á gran vía, unha cafetería en plan franquicia americana de bar de deportes, ateigada de executivos que saían do traballo e visitantes de Fitur acolleunos a tod@s e moi gustosamente levamos un golpe no peto que aínda se nos menea arestora. Podemos dicir que foi unha “clavada” a nivel máis que “versallesco”. Pagamos máis por cadansúa coca-cola e unha bollería ou pastel de mazá que na cea de onte. Por iso non queremos lembrar o nome do lugar. Desde logo non busquedes aquí os cafés do Zapatero a 0.80 €.

E finalmente visita á rúa Fuencarral e ao Mercado Fuencarral. En fin, máis paseo. E pola noite división. O Equipo A enfrontou unha visita noctámbula ao incesante Madrid de luces e movida. O Equipo B recolleuse, unha vez coordinados co noso buque insignia, un excelente Mercedes proporcionado para o desprazamento por Autos González. Grazas Gonzalo polos teus amables consellos, a túa disposición para facilitarnos os desprazamentos, a túa paciencia para os cambios de plan, e a túa seguridade e prudencia ao volante.

E velaquí estamos. Mañá, á mañá, Workshop de Turijobs en Fitur. Pensamos que esta actividade sería máis interesante en segundo, cando xa tivesemos liberdade para elixir o futuro. Facer hoxe por hoxe unha entrevista de traballo significa non poder dicir que si se che propoñen un traballo. É certo que ao workshop non vas agardando que che ofrezan un traballo, pero si que te teñan nunha base de datos e que te chamen nun par de meses. Ninguén ten intención de deixar o máster a curto prazo. Non é operativo hoxe por hoxe. Tería sido máis interesante dentro dun ano. Este é un tema que lle notificamos á coordinación do máster. Veremos se toman nota. Por nós, que nos traian de novo o ano que ben. Conste que no resto a organización está sendo moi boa.

E pola tarde temos prevista unha visita polos barrios de Madrid, malia que temos informacións que nos indican que dependemos dunha guía que ten a axenda moi axustada. Vamos, que aínda está no aire. Mañá veremos se non se cae do programa. O que está claro é que se non hai cicerone, camiñar por camiñar sen ton nin son é tontería.

O noso resumo, como segue:

O máis chamativo: o Ritz.

O que menos gustou: algún uniforme do Ritz.

Vimos a: Fernando Tejero, o porteiro de “Aquí no hai quien viva”. Paseaba o can polo Prado.

A sorpresa: os prezos de Madrid. Sabiamos que era caro, pero hai cousas que non son lóxicas.

A frase do día: “Somos damas y caballeros al servicio de damas y caballeros”.

O debate: debemos dar opinións sobre o hotel onde estamos hospedados?.

A incógnita: onde quentamos o leito polas mañás?

E iso foi todo por hoxe. Mañá, máis. 

Comments

@s moz@s do POP de Dirección e Planificación do Turismo (facultade de Turismo de Ourense) estamos de novo en marcha. Desta vez fomos alén das fronteiras de Galicia. A intención é escribir unhas liñas tódolos días. Outra cousa é que poidamos facelo, porque estamos en Fitur: moito paseo e poucas ganas de escribir ao chegar ao hotel.

Fitur. Saímos un pouco máis cedo do previsto inicialmente. Estaba planeado que fose á tarde. Na reunión de coordinación da pasada semana solicitamos que se adiantase o horario. Foi un acerto. Saír ás nove da mañá permitiunos facer a primeira toma de contacto coa segunda feira máis grande do turismo no mundo esta mesma tarde.

Brevemente, isto é inmenso. Polo tanto, primeiro consello, cando veñades a Fitur vide preparados. Primeiro, tede en conta que queredes ver. Se non o facedes corredes o risco de parar en tódolos recunchos e xuntar dez bolsas de papelería sen ton nin son. Por exemplo, elixides un tema: turismo rural. E despois en cada país preguntade que teñen sobre iso. Preguntar implica conversar, falar, dialogar, intercambiar... un exercicio cultural interesante. É unha idea, en todo caso.

Segundo, moi importante: maleta con rodas. Si, si. Sen dubidalo, ademais. E aproveitade para recoller de todo.

Agradecementos: Inorde, Turgalicia, Uvigo – Master Turismo Ourense. Fraiz ao rescate noso.

Bonito: os stand de América Latina. Especial mención para Costa Rica. Lástima de Panamá, moi bonito o país pero moi fría a representación. Arxentina: deseño elegante, minimalista. Cuba, o seu punto. Estados Unidos: é un estado de Nova York? En todo caso, sabe a pouco.

Sorpresa: os prezos para visitar Dubai. Hai un “desde” na publicidade que nos da mala espiña. Pero en principio, sorpresa.

Incomprensíbel: utilizar a proxección 3D no tren pechado para promover Jerusalem. De súpeto estás coma nunha montaña rusa que remata... no berce de Xesús. Uf, un pouco raro. Se fora para un parque temático, pase. Pero aínda non damos explicado o sentido desta técnica.

Topámonos con: Julián Contreras. Vale. Máis interesante: Lluís Codinas, ponente no máster de turismo dentro do eido dos recursos humanos, no primeiro cuadrimestre do primeiro curso. E despois de catro meses recoñeceunos. Ben por Lluís.

O toque da casa: Moncho Borrajo e a súa fundación de recuperación de estacións de trens. Na súa liña. Diverxencia de opinións sobre o seu humor. Pois iso, na súa liña. Habería que afondar na obra que está a facer. Non afondamos máis e admitimos opinións.

Frases do día: “- Que che doe?. – As xuntas”. “Pelos, pelos, pelos. Pelillos a la mar. Donde hay pelos, hay alegría. Peliaguda situación. Por los pelos.”

O concurso: xoga e consegue unha formidable manualidade.

O xantar: de camiño. Sen máis.

A Cena: La Amusa (posíbel erro, confimar) en Madrid. Ben, parrillada a repartir e cervo colgado. Moi gorentoso. Estivo ben de prezo.

Mañá visita ao Vicente Calderón. E visita polos barrios de Madrid. Por hoxe abonda. Isto é un blog de avanzada. As opinións son benvidas. As preguntas tamén.

Comments

@s alumn@s de 1º de POP de Dirección e Planificación do Turismo, e algunha compañeira de 2º, xunto con Valeriá e Emilio como guías docentes, comezamos o mes de decembro cunha aproximación á realidade do espazo rural coa visita de varias iniciativas de actuación nas comarcas das Frieiras, do Val de Monterrei, Viana, a Terra de Trives e a Terra de Caldelas , dentro das actividades programadas na materia de Modelos de Planeamento de Destinos Turísticos.

Durante o percorrido tomamos contacto con varias experiencias de diferente caráter pero cun denominador común: o territorio rural galego. Tivemos a oportunidade de comprobar as actuacións que se teñen levado a cabo desde a iniciativa municipal en Riós, a iniciativa asociativa privada en Vilardevós e a iniciativa supramunicipal en Castro Caldelas.

En Riós tivemos a oportunidade de visitar o Centro de Interpretación da Castaña, no lugar d’A Igrexa, parroquia de Trasestrada, onde se erguía a  antiga casa reitoral. Desde alí percorremos unha pequena ruta da castaña para coñecer algún dos soutos de castiñeiros que forman parte do seu inventario de patrimonio natural posto en valor para o seu aproveitamento turístico (Grazas, Elvira, pola asesoría).

En Vilardevós estivemos visitando o Centro de Desenvolvemento Rural Portas Abertas, asociación constituída fai mais dunha década. Son unha entidade con  recoñecemento legal e sen fins lucrativos e traballan “dende o coñecemento da situación da zona, incidindo en distintos campos: Educación, Servicios Sociais, Formación Ocupacional, Medio Ambiente, Promoción Socio económica, etc...” Recibíronos no Centro de Interpretación do Contrabando. (Ánimo, Toño, tedes feito un traballo impresionante).

E finalmente puidemos visitar a Fundación Comarcal de Castro Caldelas que aglutina os concellos de Castro Caldelas, A Teixeira, Montederramo, Parada de Sil, e desde a que se pretende aglutinar a actividade de desenvolvemento rural destes concellos. A conservación do medio ambiente é un dos piares sobre os que se leva a cabo un traballo especial. (Grazas Josefina polas explicacións e os consellos).

Tres iniciativas distintas que actúan sobre un rural con elementos con atractivo turístico, como vimos no mirador do Invernadeiro, no Santuario da Nosa Señora das Ermidas en O Bolo, ou n´As Borreas en Viana do Bolo. Pero como afrontar a actuación turística sobe elementos puntuais nun entorno rural feble?

Velaí o debate.

 PS: Os links de interese foron escollidos ó chou, só como referencia da que tirar máis información se alguén a quere ampliar.

Comments